Het mag duidelijk zijn: we mogen Lousewies op onze blote knietjes danken. Eindelijk kan gebeuren wat allang had moeten gebeuren.

Wat dat is? De opheffing van D66, wat dacht u dan? De partij die al twintig jaar overbodig is in de Nederlandse politiek blijft zichzelf er maar van overtuigen dat ze nog steeds nodig is. En u en ik weten dat dat natuurlijk klinklare onzin is. Alle goede ideeën uit de D66-koker zijn inmiddels zo mainstream als het maar kan, terwijl geen enkele Nederlander nog weet waar D66 nu eigenlijk voor staat (iets wat ze vooral aan zichzelf te danken hebben). Tot slot gaan slechts twee van de huidige zes Kamerleden die D66 heeft door na de verkiezingen van november, en nieuw talent is er niet.

Gisteravond zei Boris Dittrich in NOVA al dat hij wat voor zichzelf gaat doen, Van der Laan volgt nu en van Ursie Lambrechts was al bekend dat ze niet doorgaat. Bert Bakker stopt er hoogstwaarschijnlijk ook mee, waardoor alleen Boris van der Ham en Fatma Koser Kaya (wie? Fatma Koser Kaya) nog overblijven. Okay, Alexander Pechtold is onlangs als lijsttrekker gekozen, maar die kan vast wel zijn eigen lijst beginnen. Lijst Kereltje Pechtold ofzo. Koning van zijn eigen eenmanskoninkrijkje, het lijkt me geknipt voor Pechtold.

Het treurigste aan D66 is echter dat er nauwelijks vers bloed is om de pensionado’s op te volgen. Leden hebben ze al bijna niet, en ik was niet bepaald onder de indruk van het jonge grut dat de gelederen van de Jonge Democraten bevolkt toen ik eerder dit jaar bij hun jaarlijkse congres aanwezig was. Klapvee wil ik het niet noemen, maar uitblinken in fris- en fruitigheid doet het ook niet. Kortom: opheffen die hap. De kans is nu groter en gouder dan ooit.